Czy NGO może używać ChatGPT lub podobnych narzędzi?
Tak, lecz powinno określić dozwolone zastosowania, chronić dane, sprawdzać warunki dostawcy i zatwierdzać rezultat przez człowieka.
Praktyczne zastosowania AI w fundacji: research, porządkowanie wiedzy, komunikacja, projekty i bezpieczna weryfikacja treści.
Dla kogo: Dla zespołów NGO, które chcą używać AI odpowiedzialnie i oszczędzać czas. · Ostatnia weryfikacja: 19 września 2026
Autorka: Paulina Złotko · Granty dla Fundacji — finansowanie i rozwój organizacji pozarządowych.
Narzędzia generatywnej AI mogą przyspieszyć pracę nad pierwszą wersją tekstu, porządkowaniem notatek, wariantami tytułów, streszczeniem własnych materiałów, planem kampanii lub listą pytań kontrolnych do wniosku. Największą wartość dają wtedy, gdy człowiek przekazuje im jasny cel, kontekst, ograniczenia i materiały źródłowe, a wynik traktuje jako roboczy szkic.
Narzędzia generatywnej AI mogą przyspieszyć pracę nad pierwszą wersją tekstu, porządkowaniem notatek, wariantami tytułów, streszczeniem własnych materiałów, planem kampanii lub listą pytań kontrolnych do wniosku. Największą wartość dają wtedy, gdy człowiek przekazuje im jasny cel, kontekst, ograniczenia i materiały źródłowe, a wynik traktuje jako roboczy szkic.
AI nie zna automatycznie statutu organizacji, aktualnego regulaminu konkursu ani sytuacji beneficjenta. Może tworzyć zdania brzmiące wiarygodnie, lecz niezgodne ze źródłem. Dlatego nie powinna samodzielnie podejmować decyzji, oceniać ludzi, zatwierdzać wydatków ani wysyłać wniosku. Odpowiedzialność pozostaje po stronie organizacji i osób zatwierdzających materiał.
Nie wprowadzaj do ogólnodostępnego narzędzia danych beneficjentów, diagnoz zdrowotnych, numerów dokumentów, danych dzieci, danych kadrowych, nieopublikowanych danych darczyńców ani poufnych informacji partnerów, dopóki organizacja nie sprawdzi podstawy prawnej, ustawień usługi, miejsca przetwarzania, retencji, wykorzystania treści do trenowania i warunków powierzenia danych. Samo usunięcie imienia nie zawsze anonimizuje opis.
Przed użyciem narzędzia wykonaj prostą klasyfikację: dane publiczne, wewnętrzne, poufne i szczególnej kategorii. Do pracy z publicznym modelem przekazuj wyłącznie informacje dopuszczone przez politykę organizacji. Gdy potrzebny jest rzeczywisty zbiór danych, wybierz rozwiązanie zaakceptowane przez osobę odpowiedzialną za ochronę danych i zastosuj minimalizację, pseudonimizację oraz kontrolę dostępu.
Proces powinien mieć właściciela. Najpierw pracownik określa zadanie i dopuszczalne dane, następnie model tworzy szkic, a potem człowiek sprawdza każde twierdzenie, liczby, daty, cytaty, nazwy instytucji, język wykluczający oraz zgodność z regulaminem. Materiał dotyczący prawa, finansów, zdrowia lub sytuacji konkretnej osoby wymaga dodatkowej kontroli specjalisty.
Warto zachować źródła, użyte polecenie, wersję narzędzia i datę weryfikacji. Nie po to, by archiwizować wszystkie rozmowy, lecz by móc wyjaśnić, skąd wzięła się treść i kto ją zatwierdził. Dla powtarzalnych zadań przygotuj checklistę, przykładowe bezpieczne polecenia i listę przypadków, w których AI nie wolno używać.
Model może pomóc uporządkować regulamin, zbudować tabelę kryteriów, wykryć niespójność między celem, działaniami i wskaźnikami albo skrócić tekst do limitu znaków. Zawsze pracuj na aktualnym regulaminie i załącznikach, a weryfikację wykonuj bezpośrednio w dokumentach operatora. AI może pominąć wyjątek, pomylić wersję naboru lub dopowiedzieć nieistniejący warunek.
Nie zlecaj modelowi wymyślania diagnozy, rezultatów, partnerstw, liczby odbiorców ani kosztów. Te elementy muszą wynikać z rzeczywistych danych i decyzji zespołu. W finalnym przeglądzie porównaj każde pole formularza z regulaminem, budżetem, harmonogramem i dokumentami organizacji. Jeżeli konkurs wymaga informacji o użyciu AI, zastosuj zasady wskazane przez operatora.
Przed zakupem lub wdrożeniem sprawdź regulamin, politykę prywatności, role stron, możliwość zawarcia umowy powierzenia, lokalizację i okres przechowywania danych, kontrolę administratora, eksport i usuwanie treści, mechanizmy bezpieczeństwa oraz to, czy dane użytkownika służą doskonaleniu modeli. Ustal także, kto w organizacji może tworzyć konta i podłączać integracje.
Ocena powinna uwzględniać cel użycia i ryzyko dla ludzi, a nie tylko cenę. Narzędzie do redakcji publicznego postu stwarza inne ryzyko niż system klasyfikujący kandydatów, wolontariuszy lub osoby potrzebujące wsparcia. W przypadkach o dużym wpływie na prawa i dostęp do usług potrzebna jest analiza prawna, ochrony danych i ewentualnych obowiązków wynikających z AI Act.
Krótka polityka powinna określać: dozwolone narzędzia i zadania, zakazane dane, zasady zakładania kont, poziomy akceptacji, obowiązek kontroli źródeł, oznaczanie materiałów, przechowywanie dokumentacji, zgłaszanie incydentów i osobę odpowiedzialną. Zespół powinien wiedzieć, że „bezpłatne” konto nie oznacza automatycznie bezpiecznego przetwarzania.
Raz na kwartał przejrzyj listę narzędzi, ustawienia i rzeczywiste zastosowania. Usuń nieużywane integracje, aktualizuj procedury i omawiaj błędy bez ukrywania ich. Dobra polityka nie blokuje eksperymentów: tworzy bezpieczną strefę do testów na danych publicznych lub syntetycznych oraz jasną ścieżkę zatwierdzania bardziej wrażliwych zastosowań.
Tak, lecz powinno określić dozwolone zastosowania, chronić dane, sprawdzać warunki dostawcy i zatwierdzać rezultat przez człowieka.
Nie bez wcześniejszej analizy prawnej i technicznej. Zwykle bezpieczniej jest użyć danych zanonimizowanych lub syntetycznych oraz zatwierdzonego środowiska.
Można wykorzystać szkic, jeżeli regulamin tego nie zabrania, ale wszystkie fakty, liczby i deklaracje muszą być prawdziwe, sprawdzone i przyjęte przez organizację.
Nie powinno podejmować takiej decyzji bez odpowiedniej podstawy, oceny ryzyka, nadzoru człowieka i analizy obowiązków prawnych. Taki przypadek może istotnie wpływać na prawa osób.
Zależy od zastosowania, przepisów, regulaminu i ryzyka wprowadzenia w błąd. Organizacja powinna przyjąć spójną zasadę transparentności.
Od jednego niskiego ryzyka zadania na danych publicznych, listy zatwierdzonych narzędzi, krótkiej polityki i obowiązkowej kontroli rezultatu przez wskazaną osobę.